Nazywam się Maja Janicka i jestem dyplomowaną psychoterapeutką.
Ukończyłam 4-letnie szkolenie psychoterapeutyczne w nurcie psychodynamicznym w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym (rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne i Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej) oraz szkolenie terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach w CTSR.
Doświadczenie zdobywałam m.in. na Oddziale Dziennym Leczenia Zaburzeń Nerwicowych Warszawa Wola-Śródmieście oraz w Poradni Zdrowia Psychicznego Warszawa-Ochota. Obecnie pracuję na Oddziale Dziennym Psychiatrycznym Warszawa-Ochota oraz prowadzę indywidualną praktykę prywatną (Warszawa – Śródmieście, Żoliborz).
Psychoterapia to forma oddziaływań oparta na regularnych spotkaniach z psychoterapeutą, które służą lepszemu zrozumieniu siebie – swoich myśli, fantazji, emocji, reakcji i trudności w relacjach, a także zasobów i celów. Praca koncentruje się na tym, co powtarza się w życiu pacjenta i może pomóc wprowadzać w nim zmiany. Więcej o tym, jak wygląda proces psychoterapii, przeczytasz na podstronie:
Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. Ważne są dla mnie zasady etyczne, regularnie superwizuję swoją pracę, w cyklu cotygodniowych superwizji, a także stale się doszkalam (m.in. w tematyce zaburzeń osobowości).
Moje wykształcenie akademickie w zakresie psychologii w zarządzaniu (lic., Akademia Leona Koźmińskiego) oraz socjologii stosowanej i antropologii społecznej (mgr, Uniwersytet Warszawski) spełnia wymogi wykształcenia bazowego, określone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia dot. kwalifikacji do prowadzenia psychoterapii.
W przypadku myślenia o człowieku, bliskie jest mi podejście interdyscyplinarne, łączące psychologię, socjologię i filozofię. Miało to swoje odzwierciedlenie w moich pracach dyplomowych. W pracy licencjackiej badałam temat z kręgu psychologii behawioralnej (tempo dyskontowania wzmocnień pozytywnych u osób uzależnionych od hazardu) – praca napisana pod opieką prof. Tadeusza Tyszki i dr Sabiny Kołodziej. W pracy magisterskiej skupiłam się z kolei na szerokiej analizie kwestii, czemu osoby cierpiące psychicznie nie sięgają po pomoc psychoterapeutyczną, przeprowadzając w tym zakresie własne badania naukowe oraz zgłębiając wielowiekową historię rozumienia społecznego osób cierpiących psychicznie (kontekst: socjologiczny, filozoficzny, psychiatryczny) – praca napisana pod opieką dr hab. Beaty Hoffmann.
